Vertaald proza

BOEKEN NR. 10, DECEMBER 2024

Christine Dwyer Hickey: Gelaagde schilderingen van het leven

door Kris van Zeghbroeck

De Ierse auteur Christine Dwyer Hickey (1960) werd geboren in Dublin en groeide op in een disfunctioneel gezin met alcohol- en gokverslaafde ouders. Het huwelijk strandde, de moeder verdween uit het beeld tot op haar sterfbed en de kinderen bleven achter bij de vader in een chaotische gezinssituatie. Hickey bracht zo veel tijd door met haar vader in de pub, op de schilderwerf en op de renbanen. Pas vanaf haar tiende kende ze stabiliteit op de kostschool en exploreerde ze haar creativiteit.

Jong getrouwd met drie kinderen, was ze gefocust op een goede thuis voor haar gezin. In zekere zin proefde ze zo van de jeugd die ze nooit gekregen had. Halverwege de dertig werkte ze zich in de kijker als schrijver van bekroonde kortverhalen, wat voor haar een springplank betekende als romanschrijver. Ze debuteerde met de drie romans van de Dublin-trilogie (The Dancer (1995), The Gambler (1996) en de The Gatemaker (2000)), een epos over een Dublinse familie van 1913 tot 1958.

De grote doorbraak kwam er met de roman Tatty (2004), waarmee ze shortlist van de Orange Prize haalde. Een semi-biografische roman die het uiteenvallen van een alcoholisch ouderpaar vanuit het perspectief van een kind vertelt. Daarna volgden de intussen vertaalde romans Last Train from Liguria (2009, De laatste trein uit Ligurië) en The Cold Eye of Heaven (2011, Het kille oog van de wereld (Kerrygroup Irish Fiction Award)).

Met The Lives of Women (2015) en The Narrow Land (2019, Het smalle land) heeft Hickey intussen acht romans geschreven. The Narrow Land werd bekroond met de Walter Scott Prize (2020) en de Dalkey Literary Award (2020). Hickey haalde enkel de shortlist van de Irish Novel of the Year (onderdeel van de Irish Book Awards) met drie van haar romans, waaronder The Narrow Land, maar werd wel laureaat in de categorie kortverhalen met ‘Back to Bones’.

Hoewel Hickey ook een kortverhalenbundel en een toneelstuk gepubliceerd heeft, ziet ze zich vooral als romanschrijver: ‘I want to stay focused on the novel. With short stories there are so many different themes going on in your head. A novel is much different and is a different mind set because you have to stay in the environment of the novel and you cannot chop and change, especially when you get to certain points of it. It gets intense, so you are better staying with it.’ (Ask about Writing.net)

In de romans van Hickey worden de hoofdpersonages doorgaans met rampspoed en beproeving geconfronteerd. Gebroken families, alcohol- en gokverslaving zijn regelmatig terugkerende thema’s in haar oeuvre. De menselijke natuur wordt indirect en onderhuids in beeld gebracht. Hickey gebruikt daarbij zwarte humor als een membraan om de onderliggende tragedie te filteren.

Vormelijk streeft Hickey in haar oeuvre een grote diversiteit na met onder meer een romantrilogie in negentiende-eeuwse stijl, een modernistische memoires-roman, een historische roman en een fictioneel portret van een kunstenaarskoppel. In zekere zin lijkt Hickey in haar romankunst het metier van haar vader (verver en gefnuikt dichter) te hanteren, om lyrisch bevlogen en in verschillende lagen haar vaak in het verleden geïmpregneerde verhalen vorm te geven.

Hickey’s recentste roman, Our London Lives (2024, Onze levens in Londen), focust op de Ierse diaspora naar Londen eind jaren zeventig. Personages als Milly (weggelopen tiener) en Pip (jonge, getalenteerde bokser met een hang naar alcohol) trachten aan hun verleden te ontsnappen in de hoopvolle verwachting een nieuw leven op te bouwen in de anonieme lichtstad.

Hoewel hun levens kruisen in een periode van vier decennia, volgen ze elk een eigen pad met vallen en opstaan. Dat van Milly ontwikkelt zich vanaf haar eerste job in een pub (1979) waar ze Pip terloops opmerkt, terwijl we Pip eerder retrospectief volgen, wanneer hij zo’n veertig jaar later de gevangenis verlaat en geconfronteerd wordt met de intussen onherkenbare grootstad.

In een tumultueuze mengeling van feiten en fictie wordt Londen een hoofdpersonage dat zijn inwoners zowel vleugels geeft als onverbiddelijk ten gronde richt. Een stad in evolutie dat door gentrificatie zijn volkse verscheidenheid verliest. De vaart der vooruitgang, waarbij heel wat mensen uiteindelijk uit de boot vallen.

Christine Dwyer Hickey: Onze levens in Londen, Marmer, Baarn, 2024, 422 p. ISBN 9789460686849. Vertaling van Our London Lives door Jetty Huisman. Distributie New Book Collective

deze pagina printen of opslaan