De koe die in een boom klom

4+ - Kee de koe is anders dan haar drie zussen. Voor hen is het hoogste goed vers, sappig gras, maar Kee wil meer uit het leven halen en nieuwe dingen ontdekken. Het is haar ultieme droom om ooit naar de maan te vliegen. Op een dag klimt Kee zomaar in een boom. In de top ontmoet ze een vriendelijke, vegetarische draak. Het blijkt een dromer te zijn, met wie ze precies op dezelfde golflengte zit. Kee is laaiend enthousiast en vertelt haar zussen over haar nieuwe vriend, maar die wuiven haar verhaal met veel misprijzen weg. De volgende ochtend vinden ze een briefje van Kee: ze is vliegen met de draak. Voor de zussen is de maat vol en ze gaan Kee zoeken met de bedoeling kordaat een einde te maken aan haar dwaze dromerijen. Zo wandelen ze voor het eerst in hun leven door het bos en ze worden meteen omvergeblazen door de schoonheid ervan. Wanneer ze een varkentje tegenkomen, onderweg naar de vliegles, klimmen ze hem zonder aarzelen achterna tot in de top van de boom. Daar ontdekken ze Kee, die samen met een heleboel andere dieren inderdaad vliegles krijgt van de draak. In een oogwenk zijn de zussen overtuigd om mee te doen. Vanaf nu durven ook zij dromen van die spannende reis naar de maan.
 
Dit verhaal wordt in de eerste plaats verteld met beelden. En wat voor beelden! Geen wonder dat Gemma Merino al tijdens haar opleiding tot illustratrice in de prijzen viel. Ze tekent de gezusters Koe in cartoonstijl, mét de typerende zwart-witte vlekken, maar tegelijkertijd hebben ze een verbluffend menselijke mimiek. Op het eerste blad weerspiegelen de grote, vriendelijke ogen van Kee haar honger naar avontuur en die open blik staat hier in schril contrast met de dichtgeknepen ogen van haar zussen. De hoofdkleur in de woonkamer is groen, waardoor nog eens fijntjes de hoofdzaak in huis benadrukt wordt. Het pronkstuk van die woonkamer is de imposante voorraadkast. In een knappe, paginagrote illustratie zie je allerlei flessen, potjes en bokalen uit grootmoeders tijd, gevuld met de meest uiteenlopende bereidingen, gaande van narcissenwater tot tulpenjam. En Kee koos deze kast om haar kattebelletje achter te laten. Het verschil in karakter tussen de zussen kon niet mooier in een beeld gevat worden. Maar de indrukwekkendste prent is toch de grote illustratie over twee bladzijden waar Kees zussen voor het eerst in het bos wandelen. Je zou zweren dat een kleuter met plakkaatverf aan de slag ging en ijverig kruinen in de prachtigste kleuren schilderde. Het is een herfstbos op zijn allermooist, gezien door de ogen van een onbevangen kind, maar tegelijkertijd doet het ook aan een glasraam denken. Je kan ernaar blijven kijken.
 
De sobere tekst ondersteunt de illustraties precies waar nodig. Soms wordt de tekst volledig in de illustratie geïntegreerd, zoals bij de etiketten op de kruidenbereidingen en het briefje dat Kee schreef. Ook de handwijzer naar de vliegles, de reden waarom het varkentje in de boom klimt, is enkel in de illustratie terug te vinden. De steeds terugkerende uitroep van de verontwaardigde zussen ‘Onmogelijk! Belachelijk! Onzin!’ brengt een prettige, humoristische voorspelbaarheid in de tekst, tot die uitroep plots omslaat, in ‘Natuurlijk, waarom niet?’ Deze ommezwaai vormt meteen de kern van het verhaal: Gemma Merino geeft een ontroerende aanmoediging aan de dromers om vooral te blijven dromen en zo het pad te effenen voor hen die (nog) niet kunnen of durven ervaren hoe bevrijdend dat kan zijn. 
 
Rotterdam : Lemniscaat 2015, [32] p. : ill. Vert. van: The cow who climbed a tree door Jesse Goossens. ISBN 9789047707165

© 2021 | MappaLibri