Peuters en kleuters

JEUGDBOEKEN NR. 2, FEBRUARI 2016

Ingela P Arrhenius: De dieren van Ingela

door Frauke Pauwels

3+ - Grafische vormgeving en illustraties in tijdschriften, reclame en andere media, design op servies, gebruiksvoorwerpen, en speelgoed en illustraties in prentenboeken: het groeit steeds meer naar mekaar toe. Wie de prenten uit De dieren van Ingela meent te herkennen, heeft het dan ook wellicht goed. De ontwerpen van de Zweedse illustratrice Ingela P Arrhenius zijn werkelijk alomtegenwoordig. Laat ik het maar toegeven: tot de voorbereiding van deze recensie was nooit tot me doorgedrongen hoeveel spullen in huis door dezelfde illustratrice blijken te zijn ontworpen. Servies, postkaarten, speelgoed, schrijf- en rekenboekjes… je zegt het maar.
 
De stijl van Ingela P Arrhenius is erg herkenbaar, en vaak nagevolgd. De afgelijnde kleurvlakken, de eenvoudige, wat naïeve vormen en het beperkte, vaak contrastrijke kleurgebruik doen denken aan de illustratiestijl van de jaren ’50-’60 – al zou je door de sterke vertegenwoordiging van die vintagestijl wel eens vergeten dat de hedendaagse, uitgepuurde en sterk grafische variant nog duidelijk verschilt van de oorspronkelijke, meer uitgewerkte illustraties.
 
Die uitwisseling tussen ‘toegepaste kunsten’ en illustratiekunst en de herneming van motieven en vormstijlen uit het verleden zijn uiteraard niet nieuw. Toen prentenboeken eind negentiende eeuw, begin twintigste eeuw aan hun opmars begonnen en op ruimere schaal verspreid raakten, kwamen de illustratoren precies uit die hoek van de beeldende kunsten. Sinds nostalgie de designmarkt en grafische vormgeving overrompelt, wordt de uitwisseling tussen tijdschriftillustraties, design en prentenboeken opnieuw versterkt. Dat uitgevers dit al snel begrepen en met hun prentenboeken soms op de eerste plaats die markt van nostalgische volwassenen willen aanboren, is vanuit commercieel oogpunt goed te begrijpen. Vaak genoeg zijn die illustraties bovendien ook voor de jongere lezers een feest voor het oog, en appelleren het kleurgebruik, de grote, afgelijnde vlakken… aan beide doelgroepen.
 
De dieren van Ingela past, zoals eerder aangegeven, duidelijk in dit plaatje. Eerder dan als een prentenboek oogt het, ook door het grote, rechtopstaande formaat, als een verzameling posters – vele dieren van Ingela’s hand zijn ook werkelijk eerder als poster verschenen, zij het altijd in andere gedaanten. De samenhang tussen de dieren is bovendien beperkt, al is er hier en daar gezocht naar vormelijke overeenkomsten, zodat bijvoorbeeld de kleuren van de linkerpagina gespiegeld worden in die van de rechterpagina, zoals bij de rozerode flamingo tegen een blauwe achtergrond, naast de blauwe olifant met rode vlek en (deels) rode letters. Leuk zijn de verschillende typografieën waarin de naam van het dier is weergegeven, waarbij vaak een overeenkomst bestaat tussen de (veronderstelde) eigenschappen van het dier en het lettertype.
 
Dat het hier om knap werk gaat, staat buiten kijf. Of dit er ook de beste publicatievorm voor is, staat voor mij meer ter discussie. Waarom bijvoorbeeld geen verzamelmap met losse prenten? Wie dit koopt – voor de eigen boekenkast of voor de kinderkamer – schaft best meteen ook een boekenstandaard aan. Het zou zonde zijn deze prenten tussen een gesloten kaft in een rij boekruggen te laten verdwijnen.
 
Haarlem : Gottmer 2015, 36] p. : ill. Vert. van: Animaux. ISBN 9789025761660 

deze pagina printen of opslaan



ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri